بانوی سرما

آنچه زيباست عزيز نيست
آنچه عزيز است زيباست و تو زيباتريني

در گذر گاه زمان خيمه شب بازي دهر با همه تلخي و شيريني خود مي گذرد عشق ها مي ميرند رنگ ها رنگ دگر مي گيرند و فقط خاطره هاست که چه شيرين و چه تلخ دست ناخورده به جا مي ماند

تو را هيچگاه نمي توانم از زندگي ام پاک کنم
چون تو پاک هستي مي توانم تو را خط خطي کنم
که آن وقت در زندان خط هايم براي هميشه ماندگار ميشوي
و وقتي که نيستي بي رنگي روزهايم را با مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم

هنگامي كه دري از خوشبختي به روي ما بسته ميشود ،
دري ديگر باز مي شود .ولي ما اغلب چنان به دربسته چشم مي دوزيم
كه درهاي باز را نمي بينيم

عشق٬عشق می آفریند
عشق٬زندگی می بخشد
زندگی ٬رنج به همراه دارد
رنج ٬ دلشوره می آفریند
دلشوره ٬جرات می بخشد
جرات ٬اعتماد به همراه دارد
اعتماد ٬امید می آفریند
امید ٬زندگی می بخشد
زندگی٬عشق می آفریند
عشق ٬عشق می آفریند

اينبار خاموش و بی صدا
نه مرا شوق گفتن بود٬ نه او را انتظار شنيدن
فقط انديشه ای در سر و آرزويی در دل
و ديگر هيچ

سهراب میگه:کاش ان لحظه که تقدیم تو شد هستی من٬
می سپر دم که مراقب باش !جنس این جام از بلور است
پر از عشق و غرور است
مبادا بازیچه شود زود می شکند

شبي پرسيدمش با بي قراري: به غير از من كسي را دوست داري؟
به چشمش اشك شد از شرم جاري
ميان گريه هايش گفت : آري

تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
بيچاره دلم در غم بسيار افتاد
بسيار فتاده بود اندر غم عشق
اما نه چنين زار که اين بار افتاد

^{خوشبختی توپی است که وقتی می غلتد به دنبال ان می دویم ٬
وفتی می ایستد به ان لگد می زنیم}

^{بي درد، وا نشد دلِ غفلت گرفته‌ام
قفلي كه زنگ بست، شكستن ٬ كليدِ اوست}

^{چشمانت را به الماس ستارگان نميدهم
اين را به آسمان بگو}

^{زندگی دفتری از خاطر هست
يک نفر در شب کم، يک نفر در دل خاک،
يک نفر همدم خوشبختي هاست، يک نفر همسفر سختي هاست،
چشم تا باز کنيم عمرمان ميگزرد ما همه همسفريم}

^{ای دل نگفتمت حذر از راه عاشقی؟؟؟
رفتی ؟
بسوز ، اینهمه آتش سزای توست}

^{چه خوب دوران بچگی ادم برای خودش عالمی داره . قهر می کنه بی انکه کینه ایی به دل بگیره
با یه شکلات چنان شاد می شه انگار دنیایی رو بهش دادی.
ساده٬ پاک٬ بی ریا}

^{هرگز لبخند را ترک نکن حتی وقتی ناراحتی چون هر
کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود}

^{نمی دانم این چنگی سر نوشت
چه می خواهد از جان فر سوده ام
کجا می کشانندم این نغمه ها؟
که یک دم نخواهند اسوده ام؟}

^{خیلی سخت است
ادم لحظه هایی را دوست داشته باشد
وبداند دیگر تکرار نمی شود}

^{زندگي درياي سرشوريده اي است ترش روي و تلخ کام و پاک دل
هر که باکش نيست دريا رام اوست بي دلان را پاي مي ماند به گل}

^{آنگاه که زندگی همچون ترانه ای جاری می گردد شاد بودن آسان است
اما ارزش انسان زمانی آشکار می گردد که در شرایط آشفته نیز
لبخند به لب دارد}

^{فقط آنها که رنج می برند می توانند عشق بورزند .....
وفقط آنها که عشق می ورزند میتوانند زنده بمانند.
( دکارت)}

^{ناگهان چقدر زود دير مي شود
تا نگاه مي كني
وقت رفتن تو ناگزير مي شود}

^{ببين! آسمان ابري است، باران مي آيد.
بــــــــــمان
لااقل باران را بهانه كن}